Die Brexit komt er gewoon

Het draagvlak voor Europa verdampt. En niet alleen in Engeland

In Nederland was vroeger een reclamespotje te zien met de slogan: “Drank maakt meer kapot dan je lief is” Vandaag is het niet alleen drank maar ook het wanbedrijf Europa dat zoveel kapot maakt.

Onzinnige wetgeving en financieel vampirisme maken het leven van de burgers binnen de EU tot een hel. In Nederland worden bejaarden de straat op geschopt om binnen het staatsbudget ruimte vrij te maken voor de Europese financierings eisen. Zorg en politie creperen terwijl er wel kapitalen vanuit de NL schatkist via Brussel naar b.v. het door en door corrupte Oekraïne worden gesluisd en in zuid Europa wankelende financiële systemen overeind gehouden. Hier in Engeland is men de Europese bemoeizucht totaal beu.

Het zogenaamde Cameron akkoord is als een bom ingeslagen. Het pleidooi dat premier Cameron voor meer onafhankelijkheid in het Brusselse hield is uitgelopen op een compleet fiasco. Hij is erin gebubbeld op een manier zoals we dat eigenlijk wel konden verwachten.

44ffab307abcf20c5184830df2a927cfe0d9fc50
De kittens hebben hun besluit al genomen

Op de meest cruciale punten is de regeringsleider met lege handen uit het EU topberaad thuisgekomen. De hier zo graag geziene jurisdictie beperking van Europese wetten is er niet gekomen.

Naast het afgrijzen over het financiële- en vreemdelingen beleid in de EU circuleren hier in de kranten regelmatig opsommingen van de ellende die de Europese wetgeving inmiddels teweeg heeft gebracht.

Tal van producten zijn als gevolg van onbezonnen Europese wetgeving uit de winkel schappen verdwenen. Om over de bemoeizucht op medisch terrein maar te zwijgen. Engelse onderzoekers staan te popelen om humaan DNA research verder uit te breiden maar worden geblokkeerd door de middeleeuwse EU wetgeving. Binnen de EU overheerst het poeprooms sentiment waarbij alles wat God juist verboden heeft is geoorloofd maar vooruitgang verketterd.

Dan zijn er de socialisten die een aangeboren hekel hebben aan perfectionering van de mens. Dat door de Europese wetgeving het fundament onder een betere zorg wordt weggeslagen zal de politici in Brussel een vette Duitse bierworst zijn.

Boris Johnson geldt hier als een politiek zwaargewicht. Zijn besluit om voor de Brexit te gaan betekent vrijwel zeker dat de Brexit er ook gaat komen. De tegenstanders van een Brexit zullen nog wel even doorgaan met hun angst campagne maar Engeland is echt beter af zonder Europa. Het is volslagen kolder dat een Brexit slecht zou zijn voor de economie. Integendeel, minder Europese lasten zal de koopkracht van de burgers ten goede komen.

Het Nederlands parlement betitelde de concessies die aan Engeland zijn gedaan afgelopen weekend als gevaarlijk. Maar het land deinst er, zo hypocriet als ze zijn, niet voor terug om nauwelijks een dag later op de voordelen van de Britse eisen mee te liften. Zo is de geldstroom van kinderbijslag naar het buitenland de NL overheid een doorn in het oog en men hoopt nu op dit punt meer armslag te krijgen.

Over gevaarlijk gesproken. Pas echt gevaarlijk vind ik de minachting van de Nederlandse politiek voor wat er werkelijk aan gevoelens inzake Europa onder de burgers leeft. De Eurofielen zijn pathologische serieleugenaars. Ze hebben bewezen, kosten wat het kost, een model dat niet werkt in leven te willen houden.

Na de euro gaat de financiële EU terreur een nieuw hoofdstuk in. Waar u in de media weinig over verneemt is het plan (tot grote woede van de Duitse President) om het bezit van meer dan 5000 euro aan contant geld strafbaar te stellen.

Een maatregel in de maak om zogenaamd de georganiseerde misdaad te bestrijden maar in werkelijkheid voornamelijk een sinister doel dient. De 5000 euro grens is bedoeld als eerste stap naar een cash loze samenleving.

Uiteindelijk willen de Europese bevelhebbers cash geheel uitbannen om zo de bevolking totaal op de knieën te dwingen. De ECB heeft als dit is bereikt vrij spel om met het geld te doen wat ze wil.

Contant geld is nu nog een hinderpaal bij b.v. een negatief rentebeleid. Door contant geld te verbieden kan de rente zo negatief worden als de ECB zelf wil. De burger kan het geld dan als tegenmaatregel niet meer van de bank halen.

Het ECB beleid van negatieve rentes en geld bijdrukken is tegelijk een verkapte belastingmaatregel waar inmiddels vriend en vijand van de eurozone onder te lijden heeft. Banken zijn een van hun laatste verdienmodellen aan het verspelen en de pensioenfondsen maken nauwelijks nog rendement omdat deposito’s niets meer opleveren. Pensioenen komen in gevaar. Maar de reikwijdte is nog veel ernstiger. Ook grote bedrijven als energieproducenten moeten inmiddels betalen voor het geld dat ze bij de bank stallen. Deze schadepost komt uiteindelijk in de vorm van hogere tarieven bij de burgers terecht.

En de politiek? Die zwijgt. De parlementen van landen die deel uit maken van de euro geven geen krimp. Ze noemen zich volksvertegenwoordigers maar komen niet in actie tegen het ECB beleid. Erg vreemd want de parlementen zijn doorgaans in staat om voor de grootste flauwekul de ene na de andere wet uit de grond te stampen.

Jammer voor Nederland dat het land geen politieke zwaargewichten kent. Geen Boris Johnson of zo. Wilders is niet de man om Nederland uit het EU wanbedrijf te trekken. Zijn imago is vanwege zijn voortdurende moslimhaat bij weldenkende mensen totaal verknalt. Het is dom om alle moslims te verketteren. Alsof je onder Christenen geen boeven en rotzakken hebt. En wat wordt er niet afgeruzied in de kerkbesturen. Dat heeft niets meer met de liefde van God te maken.

Het worden spannende maanden. Ook het referendum in Nederland over de status van Oekraïne binnen de EU. Maar anders dan hier in Engeland zal de Nederlandse overheid de uitslag van het referendum wel wegsjoemelen. Dat gebeurde ook in 2005. Opeens was hij daar: Die oorworm van een Europese president.

Als de Brexit gaat lukken dan is dit The Beginning of the End van de EU. Wat mij betreft is de EU aan haar laatste Swan Song bezig en kunnen de uitvreters in Brussel binnenkort vrijwilligerswerk gaan doen en op die manier de Europese samenleving terugbetalen voor de schade die door hun beleid is veroorzaakt.